Integrale geneeskunde (naar Ken Wilber)

Al vele eeuwen onderschrijven artsen de 2000 jaar oude eed van Hippocrates: "breng geen schade toe aan je patiënten".

Wonderlijk dat deze uitspraak nauwelijks positieve aanwijzingen bevat en vooral waarschuwt voor de schade die de arts kan berokkenen. Waarom is het zo noodzakelijk een dokter dit te laten beloven. Het is alsof Hippocrates al begreep dat het vermogen van de dokter om te schaden vrijwel onbeperkt is. De dokter kan schade berokkenen door zijn doen en door zijn laten en door zijn wijsheid en zijn onwetendheid.

Integrale geneeskunde heeft als doel simpelweg de schade berokkend door behandeling zo klein mogelijk te maken om zo het buitengewone en nog steeds onbegrepen wonder van heling mogelijk te maken. Meer positief benoemd is het doel van integrale geneeskunde een zo optimaal mogelijke benadering te kiezen, volledig bewust van alle pragmatische realiteiten en beperkingen als tijd, geld en ruimte.

Integrale geneeskunde wordt ontwikkeld vanuit het brede perspectief en is o.a. gebaseerd op empirische onderzoek. Het heeft een overduidelijke relatie met modellen van de menselijke psychologie en van de bewustzijnsstudies. Enerzijds verschilt integrale geneeskunde van conventionele en complementaire geneeskunde en anderzijds probeert het tegelijkertijd de duurzame en effectieve onderdelen van beiden te omvatten en te overstijgen.

Lees hier het complete artikel . . .