Meditatie is geen relatie aangaan
In meditatie ga ik nergens een relatie mee aan. Wanneer ik geen relatie aan ga met mijn denken, mijn emoties, mijn angsten en mijn verlangens ga ik geen relatie aan met alles wat ik mezelf noem.
Dit mezelf of “ik” is de resultante van evolutie, van het proces dat 14 miljard jaar geleden begon en via stof en materie en licht en bewustzijn is aangeland bij de postmoderne mens met het vermogen te reflecteren op zichzelf. Het heeft alle stadia van ontwikkeling die aan de postmoderne fase voorafgaan doorlopen en (groten)deels doorleefd. Dit “ik” bevat de oerinstincten en reflexen van beige en rood en ook de fysieke en emotionele reacties van paars en blauw op culturele erfenissen. Het is voor een belangrijk deel gewend reflexmatig te leven, en de reactie van speekselproductie bij het ruiken van voedsel en het opzetten van de haren bij het voelen van gevaar zijn daar primaire uitingen van. De basiseigenschap van dit “ik” is zelfbescherming, zelfbehoud en daarbij denkt het nog niet na. Voor vele zaken in het leven is dit onbewuste “ik” een onmisbaar deel van wie ik ben.
In de wereld waarin wij leven is de noodzaak tot zelfbescherming veel kleiner geworden. Er zijn geen wilde dieren; er is geen hongersnood en we hebben in het algemeen geld genoeg. Er is dus veel minder reden dit zelfbeschermende “ik” te leven en toch staat het nog steeds aan het roer en de hedendaagse mens beschermt zijn gevoelsleven en zijn zelfbeeld zoals de primitieve mens zijn leven! De volgende stap in evolutie lijkt het loslaten van dit samentrekkende deel van zelfbescherming om openheid en authenticiteit te leven. De weg om deze stap te zetten begint bij de diepgaande realisatie dat ik niet een afgescheiden deel ben maar een uiting van evolutie zelf, van het grote Wij en dat met mijn ontwikkeling evolutie en dat grote Wij steeds verder gaat. Ik realiseer me dan dat “Ik” en Wij hetzelfde zijn en zie dat openheid voorwaarde is voor deze gezamenlijke ontwikkeling.
In meditatie kan ik ervaren dat ik meer ben dan “ik”. In diepe meditatie ervaar ik dat ik Wij ben, vrij van mijn reflexmatige reacties. Ik heb gedachten en gevoelens maar ik ben die gedachten en gevoelens niet. In meditatie heb ik geen geschiedenis en geen voorbestemde toekomst en ik besef dat in potentie alles aanwezig en mogelijk is. Mijn basishouding verandert van afgeschermd en probleem georiënteerd naar open en voortdurend gereed om te creëren.
